Voor mij draait het echt vooral om de rentetarieven. Ik zou niet eens weten of er op dit moment andere aanbieders zijn — ik zoek niet, omdat het niet hoeft.
Dr. Mathias Krisam, medeoprichter, Mittiq
Het idee ontstond bij een glas wijn. Ergens op de avond, in gezelschap van oud-collega's, gleed het gesprek — zoals zo vaak gebeurt onder mensen die jaren dicht bij een kapot systeem hebben gestaan — naar wat er werkelijk zou moeten gebeuren om dingen te veranderen.
Dr. Mathias Krisam had het grootste deel van een decennium besteed aan het adviseren van de Duitse wettelijke zorgverzekeraars, de Krankenkassen: hun institutionele frustraties opnemend, hun inkoopritmes in kaart brengend, precies begrijpend waarom een apparaat dat de gezondheid van meer dan 70 miljoen mensen moet bewaken zo consequent tekortschiet. Hij was een praktiserend consultant. Maar aan die tafel stond hij zichzelf toe als oprichter te denken.
Het gesprek eindigde niet met een bescheiden voorstel. De groep sprak over het oprichten van een volledig nieuwe wettelijke zorgverzekeraar — vanaf nul, met moderne software, een andere cultuur en een fundamenteel andere relatie tussen verzekeraar, patiënt en zorgverlener. Krisam, opgeleid als arts voordat hij overstapte naar gezondheidsadvies, voelde meteen de aantrekkingskracht van het idee. Zijn vader, leraar, had hem ooit wat neerkwam op levensveranderend loopbaanadvies gegeven: jaag niet op het geld. Vind een doel waarvoor je je kunt voorstellen elke ochtend op te staan, de komende tien jaar.
„Dat advies is me bijgebleven”, zegt Krisam. „En toen ik die avond daar zat, kreeg het idee eindelijk vorm.” De nieuwe verzekeraar kwam er nooit. Het pad waarop het hem zette, leidde echter naar iets duurzamers — en uiteindelijk naar een medeoprichter die onmisbaar zou blijken om het werkelijkheid te maken.
De arts die de kliniek nooit vond
Krisams loopbaan heeft zich altijd verzet tegen het voor de hand liggende traject. Na het afronden van zijn artsenopleiding — een jarenlang proces dat een diepe kennis van klinische realiteiten, patiëntbehoeften en de mechaniek van behandeling opbouwde — praktiseerde hij nooit in een ziekenhuis. In plaats daarvan stapte hij over naar gezondheidsadvies, aangetrokken door de mogelijkheid om op systeemniveau te opereren in plaats van op individueel niveau.
„Ik begreep wat patiënten nodig hadden, welke aandoeningen ze hadden”, legt hij uit. „Maar ik begreep ook hoe artsen werken, hoe ziekenhuizen functioneren, hoe farmaceutische bedrijven opereren. Op het snijvlak van dat alles zitten, bleek de plek waar ik het meest kon bijdragen.”
Hij heeft ook een doctoraat, na onderzoek naar de relatie tussen sociale determinanten en gezondheidsuitkomsten — een kwalificatie die hij bewust nastreefde, na jaren te hebben gezien wat de onderzoeksliteratuur duidelijk maakt: gezondheidsuitkomsten volgen sociale gradiënten met ongemakkelijke precisie. Armere bevolkingsgroepen worden eerder ziek, navigeren het systeem minder effectief en leggen zorgverleners onevenredige administratieve lasten op — niet door een gebrek aan intentie, maar omdat het systeem nooit volledig met hen in gedachten is ontworpen.
Dat inzicht vormt stilletjes alles wat Mittiq vandaag bouwt.
In één keer drieënnegentig bedrijven oprichten
Het Neugründung-idee — een nieuwe Krankenkasse vanaf nul bouwen — botste hard op de institutionele realiteit. In Duitsland was in meer dan twintig jaar geen enkele wettelijke zorgverzekeraar opgericht; honderden waren gesloten. Krisam onderzocht het toch, ontdekte dat het regelgevende pad nog bestond voor bedrijven met minstens 5.000 werknemers als ledenbasis, en stelde een lijst op van zo'n honderd in aanmerking komende Duitse bedrijven.
Eén toonde serieuze interesse — en gaf vervolgens prompt een concurrerend adviesbureau de opdracht het voorstel te beoordelen, waardoor Krisam buitenspel stond bij zijn eigen idee. Hij trok zich terug. Maar terugtrekken was geen opgeven. Iemand herformuleerde het kort daarna voor hem: je probeert niet één nieuwe verzekeraar op te richten. Je richt er 93 op, als je elke bestaande mee kunt krijgen. Die herformulering veranderde alles.
In plaats van alleen maar te klagen, probeer ik frustratie om te zetten in iets constructiefs. Iets bestaat nog niet, of werkt niet goed genoeg — en dan wordt de vraag: hoe bouwen we dit eigenlijk?
Dr. Mathias Krisam, medeoprichter, Mittiq
Hij richtte Mittiq op met Alexander Seidmann, die een achtergrond in software en procesoptimalisatie in het partnerschap inbrengt. De twee kruisten elkaars pad voor het eerst bij een freelanceproject en vonden, via die eerste samenwerking, de basis van een werkdynamiek. In september 2025 werd die dynamiek een bedrijf — en een echt partnerschap.
„Mathias kent de uitdagingen in de GKV-sector soms beter dan onze klanten zelf”, zegt Seidmann. „Ik kom van de softwarekant — gebruikerspijn vertalen naar echte producteisen, de architectuur bouwen die oplossingen echt bruikbaar maakt. We vinden elkaar in het midden.”
Twee oprichters, één taal
De balans tussen Krisam en Seidmann gaat dieper dan een taakverdeling. Krisam omschrijft zichzelf als de meest emotioneel gedreven van de twee — sneller enthousiast, sneller gefrustreerd, en naar eigen zeggen soms te ver op het gaspedaal. Seidmann zet de vangrails.
„Alexander heeft me verteld wat hij het meest waardeert aan het samenwerken”, zegt Krisam. „Namelijk dat ik die emotionele drive constructief in actie weet om te zetten.”
Vanuit Seidmanns kant is de framing aanvullend maar onderscheidend. „Mathias is degene die voorop stormt — hij voelt een diepe urgentie rond de problemen die we oplossen. Ik bewaak de lange termijn: zorgen dat we onze inspanningen niet versnipperen, ons niet te veel vastleggen op iets dat niet in het grotere geheel past, een heldere softwarelijn vasthouden en echte vooruitgang boeken op product-market fit. Mathias drukt op het gaspedaal. Ik onderhoud de vangrails. En die balans werkt opmerkelijk goed.”
Deze filosofie strekt zich rechtstreeks uit naar hoe beiden klanten benaderen. In de GKV-sector — waar AI een fixatie is geworden en iedereen een strategie, een workshop, een model wil — heeft Mittiq de bewuste keuze gemaakt in de tegengestelde richting te werken. Begrijp eerst het probleem. Kom pas bij de oplossing als het probleem echt helder is.
Een recente opdracht illustreert het principe. Krankenkassen beheren hun Selektivverträge — selectieve contracten met specifieke zorgverleners — vaak via onhandige spreadsheetbestanden. Wanneer een adviseur tijdens een telefoongesprek een lid moet adviseren, valt hij terug op het contract dat hij zich herinnert, niet op het contract verstopt in een spreadsheetrij. Mittiq bracht dit probleem precies in kaart en ontwierp vervolgens een softwareoplossing die contractinformatie op het moment zelf toegankelijk maakte. Pas in dat stadium zagen ze waar AI van nature een rol kon spelen. „We begonnen met het probleem — het lastige beheer van contracten — en kwamen pas later bij een oplossing die deels AI bevat maar ook gewoon goed softwareontwerp is”, zegt Seidmann. „Die volgorde doet er meer toe dan mensen beseffen. Zeker nu, nu iedereen meteen naar het nieuwste model wil springen.”
In de GKV-sector en bij grote organisaties wil iedereen meteen naar oplossingen springen — zeker nu met AI. Het is een enorme trend. Maar in ons werk laten we de hype volledig terzijde en richten we ons op het probleem. We rekenen iets pas als succes wanneer het ook echt is opgelost — niet eerder.
Alexander Seidmann, medeoprichter, Mittiq
Het team telt nu zes mensen, verspreid over Berlijn, Mainz, Hannover, Beieren en Leipzig. Er is geen centraal kantoor. Het bedrijf werkt via Slack, dagelijkse gesprekken tussen de twee medeoprichters en een virtuele werkruimte genaamd Gather — een softwareomgeving in videogamestijl, met individuele bureaus, een keuken, een vergaderruimte, een chill-zone en een gong die iedereen kan luiden wanneer een project live gaat.
„Gather zit ergens tussen een fysiek kantoor en volledig op afstand werken in”, legt Seidmann uit. „Je beweegt rond als een avatar — iedereen heeft een nabijheidsradius. Als iemand in de buurt praat, hoor je het zwakjes, bepaal je of het relevant is en sluit je je aan bij het gesprek. Het vervangt niet het in dezelfde ruimte zijn. Maar het komt er dichter bij dan al het andere dat we hebben gevonden.” Het team gebruikt het al bijna tweeënhalf jaar. Niemand wil ermee stoppen.
Elke ontwikkelaar in het team is senior. Niemand hoeft te worden aangestuurd. Krisam en Seidmann vangen zoveel mogelijk stakeholder-overhead op, zodat de mensen die de producten bouwen, gewoon kunnen bouwen. Elk product is van hooguit twee mensen. Verantwoordelijkheid, gelooft Krisam, is geen managementfilosofie — het is een ontwerpkeuze.
Driehonderd miljard redenen
Duitsland geeft tussen de 300 en 400 miljard euro per jaar uit aan gezondheidszorg. Administratieve kosten — IT, personeel, externe leveranciers — bedragen ongeveer vier tot vijf procent van dat bedrag. De rest is klinisch: ziekenhuizen, medicatie, nazorg, revalidatie. Krisam heeft deze cijfers nauwkeurig bestudeerd. Zijn conclusie is dat jagen op administratieve efficiëntie, hoe waardevol ook, de grotere hefboom misloopt.
„Als iemand met een chronische aandoening beter wordt ondersteund door zijn verzekeraar — naar het juiste programma geleid, het kosteneffectievere equivalent voorgeschreven, weggehouden van onnodige ziekenhuisopnames —, dan zijn de besparingen niet marginaal. Ze zijn structureel”, zegt hij.
Mittiq heeft al een product in dit domein: software die Krankenkassen helpt leden actief naar geschiktere zorgopties te leiden. Eerste resultaten suggereren dat het zowel voor uitkomsten als voor operationele prestaties werkt. Drie producten zijn momenteel in gebruik; de pijplijn reikt verder. Een recent branchewebinar trok meer dan honderd ingeschrevenen — en, veelzeggender nog, hield de meesten tot het einde betrokken, met klanten die hun eigen resultaten uit het veld presenteerden.
De langere visie reikt nog verder. Een toekomst waarin de hele zorgreis van de patiënt via één geïntegreerde interface loopt. Krisam weet dat het ambitieus is. Hij weet ook dat Duitsland, dat veel uitgeeft aan gezondheid en daarvoor ongeveer gemiddelde uitkomsten terugkrijgt, voldoende reden heeft om het te proberen.
We geven een enorm bedrag uit en krijgen gemiddelde resultaten. De kloof tussen wat we investeren en wat we krijgen — dat is de ruimte waarin ik wil werken.
Dr. Mathias Krisam, medeoprichter, Mittiq
Seidmanns kijk op het systeem is even helder. Wat hem, zelfs nu, nog overvalt, zijn niet de regels zelf maar de enorme hoeveelheid discussie eromheen — de workshops, afstemmingsvergaderingen en coördinatiegesprekken die agenda's vullen terwijl echte oplossingen wachten. „Er zitten veel remmen in het systeem”, zegt hij. „Maar er zijn ook klanten die echt vooruit willen. En voor hen bouwen we.”
Wat het meest telt, is feedback die werkelijk over het probleem gaat — namelijk of wat we bouwen het dagelijkse werk van een medewerker van een zorgverzekeraar echt verbetert of niet. Dat houdt je dicht bij de pols van het probleem en laat je bijsturen — in plaats van alleen beleefde complimenten te verzamelen.
Alexander Seidmann, medeoprichter, Mittiq
Krisam beweert niet dat hij het beter doet dan anderen. Hij doet het simpelweg, in zijn eigen bewoordingen, binnen zijn radius. Het ding bouwen. Met de tools die ze hebben. Voor alle 93.
Van rentetarieven naar volledig transactioneel bankieren
Toen Krisam zijn holding CUSA oprichtte, liep hij tegen een probleem aan dat veel oprichters kennen: zijn Hausbank betaalde nul procent rente, en een rekening vinden die betekenisvol rendement bood voor een jong bedrijf bleek verrassend lastig.
Het was ongelooflijk moeilijk om ook maar één aanbieder te vinden die rente bood op een zakelijke depositorekening — zeker voor jongere bedrijven.
Dr. Mathias Krisam, medeoprichter, Mittiq
Het antwoord kwam via LinkedIn: een bedrijf genaamd Pile, dat precies bood wat zijn bank niet bood. Pile werd vervolgens overgenomen door Vivid. Krisam bleef — en de relatie groeide. Vandaag verwerkt zijn holding CUSA al haar financiële transacties via Vivid. „Mijn holding — CUSA —, ik doe eigenlijk alle financiële transacties via Vivid. En zo ben ik er terechtgekomen”, zegt hij. Mittiq zelf heeft nog geen eigen Vivid-rekening — de cashflows van een startup in een vroege fase zijn nog beperkt — maar de volgende stap is al uitgestippeld: zodra het volume groeit, volgt Mittiq.
Voor mij draait het echt vooral om de rentetarieven. Ik zou niet eens weten of er op dit moment andere aanbieders zijn — ik zoek niet, omdat het niet hoeft.
Dr. Mathias Krisam, medeoprichter, Mittiq
Krisam heeft vrijwel geen klachten. „Eerlijk gezegd geen problemen. Ik ben er blij mee.”
